Sizler olmasaydınız sünnetin dindeki yeri ve önemini anlamakta zorluk çekerdim… Sizin her şüpheyle baktığınız yerde güller açtı… Deryalar gördüm…

Ebu Hureyre ismini birçok hadislerin başında gördüm fakat hayatı hakkında hiçbir bilgiye sahip değildim… Şüphe projektörlerinizi Ebu hureyre’ye çevirmeniz okadar çok hayırlı oldu ki anlatamam…

Karanlığa boğacağınızı zannettiğiniz o güzel isim, vesilenizle okadar çok aydınlandı ki, hemen ertesi günü Ebu Hureyre’nin -Radıyallahu anhu- hayatını konu alan kitaplar aldım ve hayatını baştan sona okudum. Sizlere ne kadar teşekkür etsem azdır. Vesilenizle sahabelerin takvalarını, ilim için gösterdikleri gayretlerini, sabırlarını ve sünnete gösterdikleri önemi öğrenmiş oldum… Ebu Hureyre’nin şu kıssasını okuyunca ona olan sevgim beşe, ona katladı… Hemen anlatayım:

’’ Mücahid'in nakline göre Ebu Hureyre şöyle anlatmıştır: Kendisinden başka ilah olmayan Allah'a yemin ederim ki (bazen) açlıktan karnımı yere dayardım, bazen de açlıktan karnıma taş bağlardım. Bir gün (Resulullah ile sahabilerinin mescitten) çıkıp gittikleri yol uğrağı üzerine oturdum. Bu sırada Ebû Bekir geçti. Ona Allah'ın kitabından bir ayet sordum. Soruyu ancak beni doyursun diye sormuştum, fakat geçti gitti, (umduğum çağrıyı) yapmadı.
 Sonra Hz. Ömer geçti. Ona da Allah'ın kitabından bir ayet sordum. Ona da ancak beni doyursun diye sormuştum. Ömer de geçti gitti, benim (umduğum çağrıyı) yapmadı. Sonra Ebü'l-Kasım (Hz. Peygamber) uğradı ve beni gördüğü zaman bendeki halsizliği ve yüzümdeki açlık belirtisini anladı da gülümsedi. Sonra bana "Ya Eba Hirr!" dedi. Ben de "Lebbeyk ya Resulallah! Buyur emrine hazırım!" dedim. Resulullah "Beni takip et!" buyurdu ve yürüdü.
Ben de onu takip ettim. Eve girdi. Ben de izin istedim. Bana da izin verildi. Resulullah girdiğinde bir bardak içinde süt buldu. "Bu süt nereden geldi?" Diye sordu. "Onu sana filan kimse veya filan kadın hediye etti!" Dediler. Resulullah da bana "Ya Eba Hirr!" diye seslendi. Ben de "Buyur ya Resulallah emrine hazırım!" dedim. "Haydi, Suffa ehline git ve onları bana çağır!" Buyurdu. Ebu Hureyre şöyle devam etti: Suffa ehli İslam konukları idiler. Sığınacakları aileleri, malları ve dayanacak bir kimseleri yoktu. Resulullah bir sadaka geldiğinde sadaka malını onlara gönderirdi. Kendisi o maldan hiçbir şey almazdı. Bir hediye geldiğinde de bunu Suffa ehline gönderirdi. Hediyeden kendisi de alır ve Suffa ehlini buna ortak ederdi. Ebu Hureyre şöyle devam etti: Peygamber'in Suffa ehlini çağırması beni üzdü. (Kendi kendime) dedim ki: Suffa halkı içinde şu bir bardak süt nedir ki! Bu sütten bir yudum içerek kuvvet kazanmaya ben daha layıktım. Suffa halkı geldiğinde, Resulullah bana emrettiğinde ve benim de onlara dağıttığımda bu bardak sütten bana ne düşecek?"
Fakat Allah'a ve Resulüne itaatten başka çare yoktu. Bu sebeple gittim, Suffa halkını davet ettim. Geldiler, izin istediler, kendilerine izin verildi ve evde yerlerini aldılar. Bunun üzerine Resulullah bana "Ya Eba Hirr!" diye seslendi. Ben de "Buyur ya Resulullah! Emrine hazırım!" dedim. Resûlullah "Bu bardağı al ve onlara ver" buyurdu. Ben de bardağı alıp vermeye başladım. Bir kişiye veriyordum o kanıncaya kadar içiyordu. Sonra bardağı bana veriyordu. Ben de bardağı alıp diğer bir kişiye veriyordum. O da kanıncaya kadar içiyor sonra bardağı bana veriyordu. Bu suretle bütün halk kana kana içip bardağı bana vererek ta Resûlullaha kadar gelip dağıtım işi sona erdi. Artık davetlilerin hepsi süte kanmışlardı. Şimdi Resûlullah süt bardağını aldı. Elinde tutarak bana bakıp gülümsedi ve "Ya Eba Hirr!" buyurdu. Ben "Emret ya Resulallah, emrine hazırım!" dedim. "(Süt içmedik bir) ben, bir de sen kaldın!" Buyurdu. Ben de "Doğru söylediniz ya Resulallah!" dedim. Resûlullah bana "Haydi otur da iç!" buyurdu. Ben de oturup içtim. Resûlullah tekrar "İç!" buyurdu. Ben de içtim. Resûlullah tekrar "İç!" diye emretmeye devam etti. Sonunda "Ya Resulallah! İçemeyeceğim! Seni hak ile gönderen Allah'a yemin ederim ki süt için gidecek bir yol bulamıyorum!" dedim. "Öyle ise bardağı bana ver!" Buyurdu. Ben de bardağı ona verdim. Resulullah Allah'a hamdetti, besmele çekti ve geri kalan sütü içti.(Buhari.6452 nolu hadis.)

Gel de Ebu Hureyre’yi – Radıyallahu anh- sevme!... Biliyorum bu hadiste güzel bir mucize var ve bu mucize sizlerin aklınıza ters düşüyor… İşte burada kusuruma bakmayın hadislerde geçen mucizelerin sahihliğini size soracak değilim. Çünkü sizler İslam âleminde tanınır ve kabul görmüş değilsiniz. Sizler ehil olmadığınız için sizlerden dinimi öğrenecek değilim.

İmam Nevevi, İbn-i Hacer el-Askalani, İbn-i Recep El- Hanbelî ve daha birçok âlim varken bunların yanında size adres bile sorulmaz…

Mucize hadislere inanmamanız benim için hayra vesile oldu. Peygamberimizin 100 mucizesi isimli hadis kitabını Türkçeye çevirttim:) vesilenizle o hadisleri okuyup okutturuyorum. Bu kadar hayra vesile olacağını bilseydiniz emin olunuz susar yerinizde otururdunuz… Ama susmazsınız, içinizdeki şeytanınız buna müsaade etmeyecektir, bunun farkındayım…
                                                                   ,,,

Ne iyi ettiniz de :’Peygamber hadislerin yazılmasını yasakladı! Yaklaşık 200 sene sonra hadisler yazıldı, nasıl güveneceğiz?’…’ dediniz…

 Okadar güzel bir soru attınız ki ortaya!... İlk işim dünya çapında tanınmış ve İslam âleminde ilimleri kabul görmüş âlimlerimizin kitaplarına başvurup hadislerin yazılması bölümünü okudum… Siz bu şüphe tohumunu atmasaydınız ben okumazdım…

‘Peygamber, hadis yazımını yasakladı’ hadisi nasıl yazıldı ozaman diye bir soru aklıma geldi ve size güldüm ben… Evet, evet alayvari bir gülüştü… Çünkü komik duruma düştünüz…

İmam Şafii’ denince aklıma kan abdesti bozmaz, kadına dokunduğunda abdest bozulur fetvasını veren bir mezhep imamı aklıma gelirdi yıllar önce… Merak edipte hayatını araştırmamıştım… Gün geldi bir kitap hazırladınız ve eleştiri oklarınızı İmam Şafii rahmetullahi aleyh’e çevirdiniz… Unutmayın ki siz kimi eleştirirseniz orada cevher çıkıyor.!

Bu kez İmam Şafii’nin sünnetteki yerini araştırdım. Aman Allah’ım bu ne hizmet, bu ne ilim bu ne saygınlık! Meğersem birçok sünnet savunucuları İmam Şafiden beslenmiş ve kaynak olarak göstermişler. Yani sadece fıkhi konularda kalem oynatmamış. İmam Şafii’yi- rahmetullahi aleyh- okadar çok sevdim ki anlatamam…

Size olan teşekkür serim ileriki haftalarda devam edecek inşaallah…

SÜTUNHABER